Nieuwe pagina 1

Faja

Zo hier ben ik dan, geheel onverwacht ben ik hier terecht gekomen. Mijn nieuwe vrouwtje had toevallig donderdag op de website van mij en mijn broertje en zusjes gelezen dat er voor mij nog een baasje gezocht werd. Dus meteen gebeld, de andere dag gaan kijken en ze vonden mij zo mooi en leuk dat ik vandaag zondag 8-2-2009 al opgehaald ben.

Ik ben geboren op 11-12-2008 in Liempde.

Ik ben een border collie teefje en ik ga FAJA heten. Ik ben best wel druk en kan heel goed spelen in mijn eentje.

De twee andere honden die hier wonen zijn ook wel lief, daar ben ik nog wel wat onderdanig naar en Latisiya heeft me al een paar keer om mijn donder gegeven maar ik ga toch steeds terug.

Ik heb al verschillende nieuwe speeltjes gekregen van mijn nieuwe baasjes.

Ik ga jullie op de hoogte houden wat er met mij allemaal gaat gebeuren in de loop van de tijd.

Hieronder kun je alvast wat foto's van mij bekijken, kun je zien hoe mooi ik ben.

 

 

Deze foto's zijn gemaakt door Peter Spoorenberg

Website: http://www.idogz.nl

Mijn eerste nacht heb ik goed doorgebracht, helemaal niet geschreeuwd of gepiept. De baasjes waren daar heel blij om.

Ook had ik niet in mijn bench geplast of gepoept, dus ik ben heel braaf geweest.

De tweede dag ben ik ook goed doorgekomen. Toen het nog droog was hebben we lekker geravot met zijn drieën, lekker rondrennen en spelen.  S'avonds ging het vrouwtje met Roxy trainen. Ze was niet zo lang weggebleven en toen mocht ik mee naar de hondenclub.

In het begin was ik nog een beetje verlegen, maar dat ging al snel over. Iedereen vond mij zo leuk en mooi, ik werd steeds geknuffeld.

De behendigheid vond ik ook zeer interessant, wat gaan die honden hard. Ik hoop dat ik later ook zo hard kan lopen.

Ik kreeg nog een lekkere grote koek en na een klein uurtje zijn we weer naar huis gegaan.

Ik mocht lekker op de grote kus van Roxy liggen want die ging op de bank liggen.

              

Nog even spelen en toen weer slapen.

De derde dag ging het vrouwtje buiten opruimen, jippie mochten wij weer buiten spelen.

Ik had lekker de handveger afgepakt, en steeds als ze dacht dat ze hem kon pakken rende ik weer weg. Dat was pas een leuk spelletje. Totdat ik de handveger vergeten was en toen had ze hem weer terug.

           

Die Roxy is wel zo'n lieverd, daar mag ik bijna alles van. Ik dacht er ook nog even bij gaan te drinken maar dat vond ze toch niet goed. Latisiya vind mij als ik binnen ben denk ik niet zo leuk, misschien ben ik wel wat wild voor haar, ik krijg geregeld op mijn kop.

             

Oh ja bijna vergeten, we mochten mee om de kippen te gaan voeren, dat is ook wel leuk om te zien en in de schuur zag ik ook weer van alles. Ik zat lekker in het stro te rommelen, doet die Roxy ook maar die zoekt kippen.

                                         

Die ezels vind ik nog wel wat groot daar moet ik nog even aan wennen.

S'avonds heb ik fijn met het vrouwtje op de bank liggen slapen.

De vierde dag was het super goed weer overdag. Die twee hebben wat met me rond gesjouwd. Die Latisiya is buiten veel liever dan binnen. Die weet ook van geen ophouden net als ik, alleen sta ik weer met Roxy op de foto. Ieder aan een kant van zo'n lange flos. Dat was genieten.

                 

S'middags mocht ik met het vrouwtje over de weg lopen, maar die auto's vond ik nog een beetje eng, die racen zo hard voorbij en een herrie dat dat maakt.

S 'avonds gingen we naar de clickertraining. Dat was ook interessant, daar kwam ik mijn broertje en mijn zusjes tegen en het vrouwtje waar ik geboren ben.

Als ik tegen de hand tikte met de neus hoorde ik een klik en kreeg ik worstjes. Mijn vrouwtje kende het niet zo goed want die heeft dat nog nooit gedaan. Nu moeten we flink oefenen van die meneer.

De vijfde dag heb ik eigenlijk niet veel bijzonders beleefd. Het vrouwtje moest al vroeg gaan werken en dat betekend dat ik in de bench moet.

Gelukkig hoorde ik rond 10 uur een de deur opengaan. En jawel er kwam iemand binnen. Jippie we mochten even naar buiten. Een kwartier rond gerend en toen moest ik weer gaan slapen.

Eindelijk was het vrouwtje daar weer. S'middags mocht ik weer mee op straat wandelen. De auto's vind nog wel wat eng. S'avonds lekker rond ravotten binnen, in een sprint langs de planten en meteen proberen om er een stukje af te kunnen trekken. Dit vind het vrouwtje niet leuk.

De zesde dag alweer. S'morgens ging het zelfde als de vorige dag. S'middags werd ik in de auto gezet en gingen we naar de dierenarts voor de volgende puppy enting.

Ik vond het helemaal niet zo eng daar binnen. We hadden door heel de wachtkamer gelopen want ik was natuurlijk ontzettend nieuwsgierig wat daar allemaal was. De reuk was wel raar daarbinnen.

Toen was ik aan de beurt. ik werd op de tafel getild en de dierenarts ging me helemaal nakijken, hartje luisteren, in de oortjes kijken enz enz. Toen kreeg ik een spuitje en nog druppels in de neus, hiervan moest ik snotteren.  Ik moest ook nog op de weegschaal en woog 6.28 kg. Ze hadden daar ook lekkere brokjes toen ik klaar was. Ik had denk  goed mijn best gedaan en niet vervelend geweest. Ik kreeg van het vrouwtje ook nog lekkere worstjes.

Thuis weer fijn spelen en de kippen mee voeren, ik begin een beetje te wennen aan die grote ezels, oh wat kunnen die herrie maken.

Vandaag een keertje met Latisiya op de foto, daar krijgen we niet vaak de kans voor.

                  

                                           

De zevende dag, zaterdag. Nou moest ik zowat 2,5 uur alleen blijven want de andere 2 honden gingen behendigheid trainen. Na het middageten mocht ik lekker alleen mee. We gingen even naar de markt.

 Er was me daar ook nog zo'n dweilorkest aan het spelen dat vond ik nog maar niks. Op de markt was het niet zo druk dus daar liep ik gemakkelijk overheen. De mensen vonden me allemaal weer helemaal geweldig en super knap. Vanaf de markt zijn we even op de koffie geweest bij een vriendin van het vrouwtje. Dat was ook leuk. Het maakt mij niet zoveel uit allemaal ik loop toch overal gewoon binnen.

Zondag alweer, dat betekent dat ik al 1 hele week hier ben en het lijkt net of dat ik hier altijd heb gewoond.

Vandaag zijn we weer op de koffie geweest maar nu moesten we 1 verdieping omhoog. Het vrouwtje en ik gingen met de lift want ik mag nog lang geen trappen lopen. Dat was wel een klein hokje, toen moesten we nog een lange gang door en toen waren we er.

Alweer een huis wat ik niet kende, maar goed de mensen had ik al een paar keer eerder gezien en ik kreeg natuurlijk lekkere snoepjes.

Er zat een clown in de hoek dat was me toch een raar ding. Ik moest er allemaal tegen blaffen en was er een beetje bang van. Voordat we naar huis gingen was ik niet meer bang, toen had ik de clown toch eens van dichtbij bekeken.

De ezels zijn denk ik ook wel lief, ik ben er niet meer bang van. Van nu af aan ga ik niet meer elke dag vertellen wat ik uitspook, maar eens in de week of 2 weken.

        

                                  

Hier hebben we een filmpje, kunnen jullie zien hoe ik ze steeds te slim af ben.

 

                                                          

Week 2/3   

Terug